Kiedy rodzic pisze do mnie wiadomość, w której opisuje szereg zachowań dziecka, które wzbudzają niepokój tego rodzica i są przez niego i innych dorosłych niepożądane zwykle znajduję wiele kwestii do przepracowania i zmiany w rodzica reagowaniu na dziecko i komunikatach do niego.

Najpopularniejsze tematy, które zdarzają się:
– Ignorowanie uczuć dziecka, w tym reakcja na złość
– Ograniczanie samodzielności dziecka
– Ograniczanie niezależności dziecka
– Za dużo nakazów, zakazów, kar, tłumaczenia itp., czyli metod komunikujących dziecku: „Nie liczysz się Ty, liczy się litera prawa”
– Niezaspokojenie potrzeb emocjonalnych dziecka
I tę kwestię rozpiszę szerzej:
Sama reakcja na uczucia dziecka pozwala rozpoznać, czego konkretnie dziecku brakuje i w jaki sposób chce, aby te potrzeby zaspokoić. Potrzeba jednak wytrwałości i konsekwencji rodzica w rozpoznawaniu i nazywaniu dziecięcych uczuć i stojących za nimi potrzeb.

DZIECI MÓWIĄ NAM WSZYSTKO O SOBIE. MY ICH PO PROSTU POTRZEBUJEMY SŁUCHAĆ.

Słuchać oznacza za komunikatami rozpoznawać uczucia, za uczuciami potrzeby.
Przedstawię to w dużym uproszczeniu.

Kiedy dziecko:
-> krzyczy, przezywa, wyzywa – mówi: „Zauważ mnie/ Usłysz mnie”
Zauważ/usłysz na poziomie emocjonalnym, czyli dostrzeż/usłysz, co naprawdę czuję, a nie co Ty myślisz, że ja czuję i/lub powinienem czuć.

-> kiedy dziecko bije, drażni, popycha, pluje, generalnie atakuje rodzeństwo mówi:
„Widzę Cię jako konkurencję”. To dla rodzica informacja: „Potrzebuję od Ciebie mamo, tato to samo, co dajesz siostrze, bratu, bo mam tak mało, że cokolwiek jej/ jemu dasz odbieram to za niesprawiedliwe. Chcę tyle i jeszcze więcej.”

-> kiedy dziecko wyzywa, obraża dziadków, innych dorosłych – może oznaczać, że ci dorośli traktują je przedmiotowo i/ lub że dziecko także woła tym o uwagę rodzica, bo zauważyło, że tym akurat łapie rodzica uwagę.

-> kiedy dziecko dostaje mocnych ataków złości mówi rodzicowi: „Jestem bezsilny. Nie radzę sobie z uczuciami, bo jest ich dla mnie za dużo. Pomóż mi.”
To może być też komunikat:
„Brak mi już sposobów, by pokazać Ci, jak bardzo naruszasz moje granice i/lub jak bardzo nie widzisz moich potrzeb.
Lub:
“Złości mnie tak bardzo, że nie widzisz, że Cię potrzebuję, bo to Ty i tylko Ty jesteś od tego, by te potrzeby zaspokoić.”

#WłączJAkMówić, czyli w tym tygodniu:
Słuchaj Dziecka, Rozpoznawaj i Nazywaj Uczucia Dziecka, Rozpoznawaj Stojące za Uczuciami Potrzeby Dziecka. Finalnie Poznawaj Swoje Dziecko.

Udanego Tygodnia!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *